What going on with this cat?
brave it out

เผชิญหน้ากับความกลัวที่ไม่มีตัวตน

ความรู้สึกเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้ เป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตน แต่เป็นสิ่งแรกที่ทำให้เรารู้สึกเจ็บปวดอยู่เสมอ ไม่ว่ามันจะมากหรือน้อย แต่ก็ค่อยๆสร้างแผลใจทีละเล็กทีละน้อยให้กับเราโดยที่ไม่รู้ตัว ยิ่งผ่านไปนานวันจิตใจก็ยิ่งแข็งกระด้านจนไม่สามารถสังเกตเองได้

หลายครั้งการที่พบเจอกับคนเหล่านี้ก็พลอยรู้สึกว่าชีวิตมันไม่เหมือนความฝันในวัยเด็กเสียเท่าไหร่ แต่ก็เป็นเรื่องที่ทำความเข้าใจมาตั้งแต่เด็กอยู่แล้วว่าโลกมันไม่ได้สวยงามแบบในนิทานก่อนนอน

หลังๆมาการที่ซึมซับเรื่องราวร้ายๆโดยที่ไม่รู้เลยว่ามันเปรียบเสมือนหินปูนค่อยๆเกาะหนาไปเรื่อยจนสุดท้ายก็ไม่สามารถหาวิธีกระเทาะมันออก

สุดท้ายแล้วฉันจะต้องเผชิญหน้ากับความเจ็บปวด และน่ากลัวเหล่านั้นใช่หรือไม่ถึงจะสามารถกลับเข้าไปเยียวยาหัวใจตัวเองจนหายเจ็บปวดและสามารถใช้ชีวิตต่อไปได้โดยที่ไม่เกรงกลัวกับมันอีก

ฉันจะผ่านไปได้ไหม?

บางครั้งก็ไม่อยากรับรู้ความจริงอะไร. แค่อยากให้มันผ่านๆไปให้ไว

darknessshine:

Vintage/Nature Blog :)
"เรา"